Wifite2 - Automated Wireless Auditor

Wat is Wifite2?

Wifite2 is een tool die het testen van draadloze netwerken grotendeels automatiseert. Je ziet de WiFi-netwerken in de omgeving, kiest een doel en de tool voert daar zelfstandig de bekende aanvallen op uit. Wifite2 is geschreven in Python en is de herschrijving van het oorspronkelijke Wifite uit 2010.

Wifite2 is zelf geen kraaktool. Het is een slimme aansturing van gereedschap dat er al was: Aircrack-ng voor het opvangen en kraken van handshakes, reaver en bully voor WPS-aanvallen, en tshark voor het uitlezen van captures. De winst zit in de volgorde. Wifite2 bepaalt per netwerk welke aanval kans maakt, probeert die, en gaat door naar de volgende als het niet lukt. Dat scheelt het handmatig aan elkaar knopen van losse commando’s.

De tool zit standaard in Kali Linux. Sinds een aantal jaar krijgt de originele repository weinig updates meer, en levert Kali een actiever onderhouden fork mee. De maker is inmiddels verder gegaan met wifit3, dat de aanpak fundamenteel omgooit.

Waarvoor gebruiken we Wifite2?

Bij een WiFi pentest is Wifite2 het gereedschap voor de eerste slag. In één run zie je welke access points er zijn, welke encryptie ze draaien, of WPS openstaat en hoeveel clients eraan hangen. Dat vertelt ons meteen waar de zwakke plekken zitten.

Daarna gebruiken we de tool om het aan te tonen. Een opgevangen handshake die daarna met Hashcat openbreekt, bewijst dat de WiFi-sleutel te zwak is. Een geslaagde PixieDust-aanval bewijst dat WPS uit moet. Dat zijn de concrete bevindingen die in een rapport terechtkomen, inclusief het bewijsmateriaal.

Wifite2 installeren

Op Kali Linux is Wifite2 al geïnstalleerd en start je het direct met sudo wifite. Op een andere distributie, of als je de laatste versie van de bron wilt:

git clone https://github.com/derv82/wifite2.git
cd wifite2 && sudo python3 setup.py install

# Controleren of alles werkt en welke onderdelen ontbreken
sudo wifite -h

Houd er rekening mee dat Wifite2 leunt op externe programma’s. Ontbreekt aircrack-ng, reaver of tshark, dan slaat de tool de bijbehorende aanvallen stilletjes over zonder duidelijke foutmelding. Controleer dus altijd eerst of die aanwezig zijn.

Wifite2 gebruiken

Sluit eerst een geschikte USB-adapter aan. Werk je in een virtuele machine, geef het apparaat dan door aan de VM en niet aan het hostsysteem. Wifite2 selecteert de adapter daarna zelf en zet hem in monitor mode, zodat je niet handmatig met airmon-ng in de weer hoeft.

# Standaardstart: conflicterende processen afsluiten en alle kanalen scannen
sudo wifite --kill

De tool begint te scannen en toont de gevonden netwerken. In de kolom ESSID staat de naam, CH is het kanaal, PWR de signaalsterkte en CLIENTS het aantal verbonden apparaten. Laat de scan even lopen, want clients verschijnen pas zodra ze verkeer sturen. Druk op CTRL+C om te stoppen en voer het nummer van je doel in, of een reeks als 1,3-5.

Vanaf dat moment werkt Wifite2 de aanvallen zelf af, de een na de ander, zodat het netwerk niet overbelast raakt doordat alles tegelijk wordt geprobeerd.

In de praktijk stuur je dat proces bij met filters, zodat je niet op netwerken terechtkomt die buiten scope vallen:

# Alleen WPA-netwerken waar ook daadwerkelijk clients op zitten
sudo wifite --kill --wpa --clients-only

# Vastzetten op één kanaal, scheelt veel tijd als je het doel al kent
sudo wifite --kill -c 6

# Alleen PMKID: geen client nodig en je verstoort niemand
sudo wifite --kill --pmkid

# Volledig passief: nooit deauthenticeren
sudo wifite --kill --nodeauths

# Eigen woordenlijst gebruiken bij het kraken
sudo wifite --kill --dict /usr/share/wordlists/rockyou.txt

Na afloop controleer je wat er is opgevangen en wat er al gekraakt is:

# Eerder gekraakte access points tonen
sudo wifite --cracked

# Een capture controleren op een bruikbare handshake
sudo wifite --check hs/handshake_TestLab_02-5f-a3-1c-84-d0.cap

Belangrijke opties van Wifite2

De optie --nodeauths is er een om te onthouden. Deauthenticatie verbreekt actief de verbinding van gebruikers, en dat is lang niet altijd acceptabel binnen de afgesproken scope. Passief meeluisteren duurt langer, maar verstoort niets. Datzelfde geldt voor -p, de pillage-modus: die valt alles aan wat hij ziet, en dat wil je in een omgeving met buurnetwerken juist niet.

Welke aanvallen voert Wifite2 uit?

Een opgevangen handshake is nog geen wachtwoord. Wifite2 probeert hem te kraken met een meegeleverde woordenlijst, maar voor serieus kraakwerk exporteer je de capture en zet je Hashcat erop met een GPU. Lukt dat niet, dan is dat op zichzelf een prima bevinding: de sleutel is sterk genoeg.

Wifite2 of wifit3?

Beide tools komen van dezelfde maker, maar ze lossen het probleem anders op. Wifite2 stuurt bestaande Linux-gereedschappen aan en heeft daarvoor een kernel-driver in monitor mode nodig. wifit3 laat dat los en praat rechtstreeks met de USB-adapter, waardoor het ook op Windows en macOS werkt en je geen aircrack-ng meer nodig hebt.

Kies Wifite2 als je op Kali werkt en een adapter hebt die monitor mode aankan, want de hardware-ondersteuning is breder en de tool is beproefd. Kies wifit3 als je adapter in de ondersteunde lijst staat, als je WPA3-netwerken in transition mode wilt testen, of als je niet op Linux werkt. Wil je begrijpen wat er onder water gebeurt, pak dan Aircrack-ng erbij en voer de stappen handmatig uit. Wij gebruiken alle drie, afhankelijk van de omgeving en de scope.

Detectie en verdediging

De aanvallen van Wifite2 zijn luidruchtig. Een deauthenticatie is een 802.11-managementframe van subtype 12, dat in normaal verkeer zelden voorkomt en nooit in reeksen van tientallen. Een reeks mislukte WPS-pogingen laat sporen na in het log van het access point en zet veel moderne apparaten in een lockout, wat op zichzelf al een signaal is. Wireless intrusion detection in een enterprise-omgeving ziet dit zonder moeite, en controllers van Ubiquiti, Aruba en Cisco melden het als “deauth flood” of “WPS brute force”.

Voor je eigen netwerk telt vooral het volgende. Zet WPS uit, want PixieDust kraakt een kwetsbaar access point in seconden en daar helpt geen sterk wachtwoord tegen. Gebruik een lange, willekeurige WPA2-sleutel die niet in een woordenlijst staat, zodat een opgevangen handshake waardeloos is. Zet WPA3 met Protected Management Frames (802.11w) aan als je apparatuur het ondersteunt, want PMF ondertekent beheerframes en maakt losse deauthenticatieframes daarmee nutteloos.

Wil je weten hoe weerbaar je draadloze netwerk werkelijk is, dan brengt een WiFi pentest dat in kaart. Hoe deze aanvallen er in de praktijk uitzien, lees je in onze blog over WiFi hacken met wifit3.

Gebruik Wifite2 alleen op netwerken die van jou zijn of waarvoor je expliciete, schriftelijke toestemming hebt. Deauthenticatie verbreekt verbindingen van omstanders die niets met je test te maken hebben. Zonder toestemming is het aanvallen van een draadloos netwerk strafbaar.