22 oktober 2026 · 6 min leestijd · tools
Aircrack-ng is de klassieke verzameling tools voor het testen van draadloze netwerken. De suite bestaat al sinds 2006 en is nog steeds het fundament onder vrijwel alles wat er op WiFi-gebied gebeurt. Veel modernere tools, waaronder Wifite2, zijn eigenlijk een slimme aansturing van deze onderdelen.
Waar nieuwere tools alles achter één knop verbergen, geeft Aircrack-ng je losse gereedschappen die je zelf aan elkaar knoopt. Dat is omslachtiger, maar je ziet precies wat er gebeurt. Daarom is het ook de beste manier om te leren hoe een aanval op een draadloos netwerk werkelijk in elkaar zit.
De naam zorgt voor verwarring. aircrack-ng is zowel de naam van de hele suite als van het ene onderdeel dat de sleutel kraakt.
Tijdens een WiFi pentest gebruiken we de suite voor het werk waar we controle over willen houden. Een geautomatiseerde tool kiest zelf welke aanval hij probeert, en dat is niet altijd wat je wilt binnen een afgesproken scope. Met airodump-ng kun je puur passief luisteren zonder iets te verstoren, en dat is in een productieomgeving vaak de enige toegestane werkwijze.
Daarnaast is de suite onze terugvaloptie. Werkt een adapter niet met een nieuwere tool, of wil je een capture uit een andere bron analyseren, dan kom je bijna altijd uit bij airodump-ng of aircrack-ng. Voor het echte kraakwerk schakelen we daarna over op Hashcat, omdat dat op een GPU vele malen sneller is.
| Onderdeel | Wat het doet |
|---|---|
airmon-ng |
Zet je adapter in monitor mode en sluit conflicterende processen af |
airodump-ng |
Scant netwerken en legt verkeer vast in een capture-bestand |
aireplay-ng |
Injecteert frames, onder andere voor deauthenticatie en fake authentication |
aircrack-ng |
Kraakt WEP-sleutels en WPA-handshakes uit een capture |
airbase-ng |
Zet een nep access point op voor evil twin-scenario’s |
airdecap-ng |
Ontsleutelt een capture zodra je de sleutel hebt |
airolib-ng |
Beheert vooraf berekende PMK-tabellen per SSID |
Op Kali Linux is de suite voorgeïnstalleerd. Op andere distributies:
sudo apt install aircrack-ng
Controleer daarna of je adapter kan injecteren. Zonder injectie werken de deauthenticatie-aanvallen niet:
sudo airmon-ng check kill # conflicterende processen afsluiten
sudo airmon-ng start wlan0 # monitor mode aanzetten
sudo aireplay-ng --test wlan0mon # kan deze kaart injecteren?
Krijg je meldingen over conflicterende processen, dan claimt NetworkManager je kaart. airmon-ng check kill sluit die af. Na afloop zet je de kaart terug met sudo airmon-ng stop wlan0mon.
Dit is de klassieke volgorde voor het opvangen van een WPA2-handshake. Gebruik hem alleen op je eigen netwerk.
1. Kijken wat er is. airodump-ng toont de netwerken in de omgeving met hun BSSID, kanaal en encryptie.
sudo airodump-ng wlan0mon
2. Gericht meeluisteren. Zodra je je doel hebt, zet je airodump-ng vast op dat kanaal en dat BSSID, en schrijf je alles naar een bestand. Blijf dit venster openhouden, want hier verschijnt straks de melding.
sudo airodump-ng -c 6 --bssid 02:5f:a3:1c:84:d0 -w vangst wlan0mon
3. Een handshake afdwingen. Een handshake ontstaat alleen als een apparaat verbinding maakt. Met een deauthenticatie gooi je een verbonden client er kort af, waarna die automatisch opnieuw verbindt. Richt je op één client in plaats van op broadcast: dat werkt beter en verstoort minder.
# -a is het access point, -c de client, 5 is het aantal deauths
sudo aireplay-ng --deauth 5 -a 02:5f:a3:1c:84:d0 -c 0a:3c:71:e8:4f:12 wlan0mon
Rechtsboven in het airodump-ng-venster verschijnt dan WPA handshake. Dat is je signaal dat je genoeg hebt. Houd het aantal deauths laag: vijf is genoeg, en meer verstoort alleen onnodig.
4. Kraken. Nu je de handshake hebt, is de rest offline werk dat je overal kunt doen.
# Snelle test met een kleine lijst, op de processor
aircrack-ng -w /usr/share/wordlists/rockyou.txt -b 02:5f:a3:1c:84:d0 vangst-01.cap
# Serieus kraakwerk: eerst converteren naar het 22000-formaat, dan de GPU erop
hcxpcapngtool -o vangst.hc22000 vangst-01.cap
hashcat -m 22000 vangst.hc22000 /usr/share/wordlists/rockyou.txt
In de praktijk slaan we stap 4 met aircrack-ng meestal over en gaan we meteen naar Hashcat, omdat een GPU het werk tientallen keren sneller doet.
| Commando en optie | Doel |
|---|---|
airodump-ng -c [kanaal] |
Vastzetten op één kanaal in plaats van hoppen |
airodump-ng --bssid [mac] |
Alleen dit access point tonen en vastleggen |
airodump-ng -w [naam] |
Verkeer wegschrijven naar naam-01.cap |
airodump-ng --band abg |
Ook 5 GHz meenemen in de scan |
aireplay-ng --deauth [n] |
Stuur n deauthenticatieframes, 0 is doorlopend |
aireplay-ng -a / -c |
Het access point en de specifieke client |
aireplay-ng --test |
Controleer of de adapter kan injecteren |
aircrack-ng -w [lijst] |
Woordenlijst voor het kraken |
aircrack-ng -b [mac] |
Kies welk netwerk uit de capture je kraakt |
airmon-ng check kill |
Sluit NetworkManager en andere stoorzenders af |
Let op --deauth 0: dat stuurt onafgebroken deauthenticatieframes en legt een netwerk feitelijk plat. Binnen een pentest is dat zelden toegestaan en bovendien onnodig, want een handvol frames levert dezelfde handshake op.
Alle drie doen hetzelfde soort werk, maar op een ander niveau van automatisering.
Aircrack-ng geeft je losse gereedschappen en volledige controle. Je bepaalt zelf welke aanval je uitvoert en wanneer, wat belangrijk is als de scope passief meeluisteren voorschrijft. Wifite2 stuurt diezelfde onderdelen geautomatiseerd aan en kiest zelf de volgorde, wat veel tijd scheelt in een omgeving met tientallen netwerken. wifit3 gaat nog een stap verder en laat de suite helemaal los: het praat rechtstreeks met de USB-adapter, heeft aircrack-ng niet meer nodig, draait ook op Windows en macOS en kan als enige WPA3 in transition mode terugduwen naar WPA2.
Wij gebruiken ze naast elkaar. De suite om te begrijpen en gericht te werken, de geautomatiseerde tools om snel een beeld te krijgen van een omgeving met veel netwerken.
De aanvallen van deze suite zijn goed zichtbaar. Een deauthenticatie is een 802.11-managementframe van subtype 12, dat in normaal verkeer zelden voorkomt en nooit in reeksen vanaf hetzelfde MAC-adres. Monitor mode zelf is passief en daardoor niet te detecteren, maar zodra je gaat injecteren verraad je je positie. Wireless intrusion detection in een enterprise-omgeving pikt dit zonder moeite op, en controllers van Ubiquiti, Aruba en Cisco melden het als “deauth flood”.
Voor je eigen netwerk telt vooral dit. Zet WPS uit, want dat is de snelste route binnen en een sterk wachtwoord helpt daar niet tegen. Gebruik een lange, willekeurige WPA2-sleutel die niet in een woordenlijst staat, want een opgevangen handshake is alleen waardevol als het wachtwoord te raden valt. Zet WPA3 aan met Protected Management Frames (802.11w) zodra je apparatuur dat ondersteunt, want PMF ondertekent beheerframes waardoor losse deauthenticatieframes genegeerd worden. En schakel transition mode uit zodra alle apparaten WPA3 aankunnen, omdat die terugvaloptie anders alsnog een WPA2-handshake mogelijk maakt.
Hoe deze aanvallen in de praktijk verlopen, lees je in onze blog over WiFi hacken met wifit3.
Gebruik Aircrack-ng alleen op netwerken die van jou zijn of waarvoor je expliciete, schriftelijke toestemming hebt. Deauthenticatie verbreekt verbindingen van omstanders. Zonder toestemming is het aanvallen van een draadloos netwerk strafbaar.
aircrack-ng is daarbinnen alleen het onderdeel dat de daadwerkelijke sleutel probeert te kraken uit een opgevangen bestand. Het scannen en het opvangen doe je dus met andere onderdelen van dezelfde suite.
sudo aireplay-ng --test wlan0mon.
-c op het kanaal van je doel. Lukt het nog steeds niet, dan kan een PMKID-aanval uitkomst bieden, want die heeft helemaal geen client nodig.
aircrack-ng juist traag, omdat het op de processor draait. Het is prima om snel te testen of een voor de hand liggend wachtwoord in een korte lijst staat. Voor serieus kraakwerk converteer je de capture naar het 22000-formaat en zet je Hashcat erop met een GPU, wat tientallen tot honderden keren sneller is.
Wifite2 automatiseert het testen van draadloze netwerken: het brengt WiFi-netwerken in kaart en past per netwerk handshake-, PMKID- en WPS-aanvallen toe.
wifit3 (vaak gezocht als wifite3) is de opvolger van Wifite2: een WiFi pentest tool die zonder aircrack-ng werkt en op Linux, Windows en macOS draait.
Hashcat kraakt wachtwoordhashes met de GPU en doet miljoenen pogingen per seconde. Wij gebruiken het voor WiFi-handshakes, Windows-hashes en Kerberos-tickets.