wifit3 - WiFi pentest tool

Wat is wifit3?

wifit3 is een tool waarmee je de beveiliging van draadloze netwerken test. Je ziet de netwerken in de omgeving, kiest een doel en de tool voert daar de bekende WiFi-aanvallen op uit, van het opvangen van een handshake tot het misbruiken van WPS. De tool is de opvolger van Wifite2 en komt van dezelfde maker, derv82.

Let op de schrijfwijze. De tool heet wifit3, zonder de ’e’, ook al heet de voorganger Wifite2. Veel mensen zoeken op “wifite3”, maar die tool bestaat niet. Het is dezelfde software.

Wat wifit3 fundamenteel anders maakt dan zijn voorganger, is dat hij de WiFi-stack van het besturingssysteem volledig omzeilt. In plaats van een kernel-driver in monitor mode te zetten en vervolgens Aircrack-ng aan te roepen, bevat wifit3 eigen mini-drivers: Python-ports van Linux-kernelstuurprogramma’s die de USB-adapter rechtstreeks aansturen met bulk- en controltransfers. Omdat het injecteren van frames en monitor mode daardoor volledig in user space gebeuren, gelden de beperkingen van Windows NDIS en de driverlocking van de Linux-kernel niet. Dat is de reden dat dezelfde tool op Linux, Windows en macOS werkt.

Waarvoor gebruiken we wifit3?

Tijdens een WiFi pentest willen we snel weten welke draadloze netwerken zwak beveiligd zijn. wifit3 brengt in één overzicht in kaart welke access points er zijn, welke encryptie ze gebruiken, of WPS aanstaat en hoeveel clients eraan hangen. Dat bepaalt waar we verder kijken.

Daarna gebruiken we de tool om concreet aan te tonen dat een netwerk te kraken is. Een opgevangen handshake die we vervolgens met Hashcat openbreken, is het bewijs dat een wachtwoord te zwak is. Een geslaagde PixieDust-aanval bewijst dat WPS uit moet. Waar Aircrack-ng losse gereedschappen biedt die je zelf aan elkaar knoopt, doet wifit3 dat werk geautomatiseerd en in één interface.

wifit3 installeren

De makkelijkste route is een kant-en-klaar binary van de releases-pagina. Dat scheelt een Python-omgeving opzetten, en op Linux heb je er geen sudo voor nodig:

# Linux: uitvoerbaar maken en starten
chmod +x wifit3-linux-x64 && ./wifit3-linux-x64

# macOS: eerst de quarantainevlag weghalen
xattr -d com.apple.quarantine wifit3-macos-universal2
chmod +x wifit3-macos-universal2 && ./wifit3-macos-universal2

Liever vanaf de broncode, dan gebruikt het project uv voor het beheren van afhankelijkheden:

git clone https://github.com/derv82/wifit3.git
cd wifit3 && uv sync && uv run wifit3

Bij de eerste start regelt wifit3 de hardware-instellingen zelf, nadat je op START klikt. Op Linux vraagt het één keer via pkexec om udev-regels en een modprobe-blocklist te schrijven, op Windows installeert het via UAC de WinUSB-driver, en op macOS geef je alleen toestemming in de dialoog. Let op dat de kaart daarna niet meer als gewone WiFi-adapter werkt: airmon, iw en je normale WiFi-verbinding zijn op dat apparaat uitgeschakeld. Met de Uninstall-knop op het beginscherm draai je dat terug.

Welke adapters worden ondersteund?

Je hebt minimaal één ondersteunde USB-adapter nodig. Een ingebouwde WiFi-kaart werkt niet. Dit zijn de meest voorkomende:

De volledige lijst staat in de documentatie van het project. Wil je ook 5 GHz testen, kies dan een dual-band chipset. De oude TL-WN722N v1 is populair en goedkoop, maar doet alleen 2,4 GHz, en de v2 en v3 hebben een heel andere chipset.

Heb je twee adapters, gebruik ze dan allebei. wifit3 kan tegelijk met meerdere kaarten scannen en je één kaart laten aanwijzen om mee te injecteren. Dat scheelt tijd, en bij een EvilTwin werkt het aantoonbaar beter dan met één kaart.

Welke aanvallen kan wifit3 uitvoeren?

Daarnaast doet wifit3 verkenningswerk dat Wifite2 niet had. Het herkent fabrikant en model van access points uit WPS-beacons. En met VAP-decloaking haalt het verborgen netwerken tevoorschijn door hun BSSID te vergelijken met zichtbare buren op hetzelfde apparaat: routers geven hun gast- en hoofdnetwerk vrijwel altijd opeenvolgende BSSID’s, dus een verborgen SSID valt simpelweg af te leiden. Een netwerknaam verbergen is daarmee geen beveiliging.

Van vangst naar wachtwoord

wifit3 schrijft elke geslaagde vangst weg in de map captures/, met de SSID en het BSSID in de bestandsnaam. Het .hc22000-formaat is precies wat Hashcat verwacht, dus je hoeft niets te converteren:

# Modus 22000 dekt zowel de four-way handshake als PMKID
hashcat -m 22000 captures/TestLab-Guest_02-5f-a3-1c-84-d0.hc22000 /usr/share/wordlists/rockyou.txt

# Met regels erbij voor varianten als Zomer2026!
hashcat -m 22000 vangst.hc22000 rockyou.txt -r /usr/share/hashcat/rules/best64.rule

# Gericht op een bekend patroon: hoofdletter, vijf letters, vier cijfers
hashcat -m 22000 vangst.hc22000 -a 3 '?u?l?l?l?l?l?d?d?d?d'

Lukt het kraken niet, dan is dat geen mislukking maar een bevinding: de sleutel is sterk genoeg. In een rapport is “de handshake is opgevangen maar binnen de afgesproken tijd niet gekraakt” een prima uitkomst, want het toont aan dat het wachtwoordbeleid werkt.

Verschil met Wifite2

Geen van beide tools kraakt WPA3 zelf. Dat kan niet, want SAE is juist ontworpen om offline raden onmogelijk te maken. Het verschil is dat wifit3 een netwerk dat in transition mode staat terug kan duwen naar WPA2, en dan die handshake opvangt.

De keerzijde van de eigen drivers is dat de hardware-eis strenger is. Waar je bij Wifite2 vrijwel elke adapter kon gebruiken die monitor mode aankon, werkt wifit3 alleen met chipsets waarvoor een port is geschreven.

Houd er bovendien rekening mee dat wifit3 nog in beta is. De aanpak is veelbelovend, maar je zit dichter op de hardware dan bij Wifite2, en dat betekent dat een adapter zich soms anders gedraagt dan verwacht. Voor werk bij een klant gebruiken wij daarom een kaart waarvan we weten dat hij goed ondersteund wordt, en houden we Wifite2 als terugvaloptie achter de hand.

Detectie en verdediging

De aanvallen van wifit3 laten duidelijke sporen na in de lucht. Een deauthenticatie is een 802.11-managementframe van subtype 12, dat in normaal verkeer zelden voorkomt en nooit in series. Een EvilTwin verraadt zich doordat dezelfde SSID plotseling vanaf een tweede BSSID wordt uitgezonden, meestal op een ander kanaal en met een afwijkende signaalsterkte. En een Channel Switch Announcement die niet van je eigen controller komt, hoort er sowieso niet te zijn.

Een wireless intrusion detection systeem in een enterprise-omgeving pikt dit op. Controllers van Ubiquiti, Aruba en Cisco melden het als “rogue AP detected”, “deauth flood” of “honeypot AP”. Draai je zoiets niet, dan zie je op het access point zelf vaak nog wel een reeks mislukte WPS-pogingen of een piek aan losgekoppelde clients.

Voor het beschermen van je eigen netwerk komt het neer op vier dingen:

• Zet WPS uit. PixieDust en de PushButton-aanval omzeilen je wachtwoord volledig en zijn in seconden klaar. Een lange sleutel helpt daar niets tegen.
• Gebruik een lange, willekeurige WPA2-sleutel. Een opgevangen handshake is alleen waardevol als het wachtwoord te raden valt. Vier willekeurige woorden of twintig willekeurige tekens maken offline kraken onbetaalbaar.
• Zet WPA3 aan met Protected Management Frames (802.11w). PMF ondertekent beheerframes, waardoor losse deauthenticatieframes genegeerd worden en het afdwingen van een nieuwe handshake veel lastiger wordt.
• Schakel transition mode uit zodra het kan. Zolang je access point WPA2 naast WPA3 blijft aanbieden, is de downgrade-aanval mogelijk en heb je van WPA3 weinig profijt.

Wil je weten of je draadloze netwerk hier tegen bestand is, dan toont een WiFi pentest dat aan. Hoe deze aanvallen in de praktijk verlopen, lees je in onze blog over WiFi hacken met wifit3.

Gebruik wifit3 alleen op netwerken die van jou zijn of waarvoor je expliciete, schriftelijke toestemming hebt. De tool stuurt actief verkeer de lucht in en verstoort verbindingen van anderen. Zonder toestemming is dat strafbaar.